بازی کردن

چرا بازی و بازیگوشی در رابطه اهمیت دارند؟ بسیاری از زوج‌ها با گذشت زمان و افزایش مسئولیت‌های روزمره (کار، فرزندان، امور خانه)، بعد بازیگوش و سبک رابطه‌شان را از دست می‌دهند. استر پرل، در بررسی عناصر اصلی میل و صمیمیت، بازی را — در کنار کنجکاوی و تخیل — یکی از ارکان اساسی می‌داند. به باور او، بدون بازیگوشی، تجربه‌ی واقعی صمیمیت زنده و پرشور دشوار می‌شود. پیش‌نیاز بازی: احساس امنیت نکته‌ی مهم این است که بازیگوشی تنها زمانی امکان‌پذیر است که فرد احساس امنیت کند — نه در شرایط تنش، تهدید یا اضطراب. برای همین، تعارض‌های حل‌نشده یا فضای عاطفی سرد، اولین چیزهایی هستند که بعد بازیگوش یک رابطه را از بین می‌برند. بازی فراتر از سرگرمی بازی در یک رابطه لزوماً به‌معنای «سرگرمی» یا فعالیت خاص نیست، بلکه به‌معنای ظرفیتی برای شوخی، غافلگیری، خلق لحظات کوچک تازه، و رهاشدن موقت از نقش‌های جدی روزمره است. حتی یک شوخی مشترک ساده می‌تواند فاصله‌ی عاطفی را کم کند. بازی و صمیمیت جسمی بسیاری از درمانگران روابط معتقدند بازیگوشی، کنجکاوی و تخیل — نه صرفاً تکنیک — عناصر اصلی حفظ کشش و صمیمیت جسمی در روابط بلندمدت هستند. رابطه‌ای که فضایی برای بازی و کنجکاوی نسبت به یکدیگر حفظ می‌کند، معمولاً میل و ارتباط عاطفی پایدارتری هم دارد. چگونه بعد بازیگوش رابطه را بازیابیم؟ کنارگذاشتن موقت نقش‌های جدی روزمره، ایجاد فرصت‌هایی برای تجربه‌های مشترک تازه و غیرمنتظره، و اجازه‌دادن به خود برای خنده و سبکی بدون احساس گناه، می‌توانند به بازگرداندن این بعد از رابطه کمک کنند. اگر رابطه‌ی شما احساس سنگین، جدی یا یکنواختی پیدا کرده، مشاوره‌ی زوجین می‌تواند به شناخت موانع بازیگوشی و بازسازی فضایی امن برای آن کمک کند.